Een fiets brengt je van A naar B. Het is een vervoermiddel waar je eigenlijk altijd op kunt
vertrouwen – ook als de bussen een keer niet rijden. Maar wat als je fiets ineens minder
betrouwbaar blijkt en jij letselschade oploopt doordat deze zomaar kapot gaat? Onlangs
deed de Rechtbank Noord-Holland uitspraak in zo’n zaak. Daarbij draaide het allemaal
om productaansprakelijkheid. In dit blog lees je hoe dit de fietsster in kwestie verging én
hoe het nou precies zit met productaansprakelijkheid.

Wat is productaansprakelijkheid?
Productaansprakelijkheid is in Nederland vastgelegd in artikel 6:185 BW dat stelt dat een
producent aansprakelijk is voor schade veroorzaakt door een defect product. Dat kan
variëren van gebrekkige elektrische apparaten die brandwonden veroorzaken tot defecte
auto-onderdelen die leiden tot verkeersongevallen. Volgens de Nederlandse wet is een
product gebrekkig als het niet de veiligheid biedt die een gebruiker redelijkerwijs mag
verwachten.

In het geval van letselschade, zoals brandwonden of breuken, moeten consumenten zelf
bewijzen dat het defecte product inderdaad de schade heeft veroorzaakt. Je vindt hierover
op onze website ook een ander blog waarin staat uitgelegd dat een producent, importeur
of zelfs een leverancier aansprakelijk gesteld kan worden als een product gebrekkig blijkt.
Een voorbeeld is een frituurpan die explodeert en letsel veroorzaakt. Een claim moet
binnen drie jaar een claim worden ingediend om een succesvolle schadevergoeding te
verkrijgen

Frame doormidden
Terug naar de zaak waar deze blog mee begon. Een fietsster had een fiets waarvan het
frame tijdens het fietsen doormidden brak. Ze claimde dat ze daar letselschade door
opliep. Ze stelde bovendien dat het product niet voldeed aan de verwachtingen van
veiligheid, zoals vereist in de wet. Bij productaansprakelijkheid ligt de bewijslast bij de
consument. Die moet aantonen dat het product gebrekkig was en dat het gebrek de
oorzaak van het letsel is. De Rechtbank Noord-Holland stelde vast dat er sprake was van
een gebrek aan het frame van de fiets: een lasverbinding was door een slechte las
gescheurd. De verzoekster (de fietsster) wilde twee producenten aansprakelijk stellen. De
rechtbank stelde dat één van de twee aansprakelijk was; de andere partij zagen ze niet als producent en dus gaat die partij vrijuit. Je kunt er meer over lezen in het de beschikking
(ECLI:NL:RBNHO:2024:11205).

Aandachtspunten bij productaansprakelijkheid: het belang van bewijslast en
verjaring
De bewijslast in productaansprakelijkheidszaken ligt in eerste instantie bij de consument.
Die moet aantonen dat er een direct verband bestaat tussen het gebrek en het letsel. De
consument hoeft echter niet onomstotelijk aan te tonen dat het product de oorzaak was,
maar moet wel aannemelijk maken dat dit het geval is. Verder kan het verzamelen van
aankoopbewijzen, gebruiksaanwijzingen, foto’s van het letsel, en doktersverklaringen kan
essentieel zijn om een claim succesvol te onderbouwen.
Daarnaast geldt er in Nederland een verjaringstermijn van drie jaar voor
productaansprakelijkheidsclaims. Dit betekent dat de claim moet worden ingediend
binnen drie jaar na het ontstaan van het letsel. Verder vervalt het recht op
schadevergoeding tien jaar na het moment dat het product op de markt werd gebracht.
Ook dat beperkt de mogelijkheid om te claimen.

Aandachtspunten bij productaansprakelijkheid: het belang van bewijslast en
verjaring
De bewijslast in productaansprakelijkheidszaken ligt in eerste instantie bij de consument.
Die moet aantonen dat er een direct verband bestaat tussen het gebrek en het letsel. De
consument hoeft echter niet onomstotelijk aan te tonen dat het product de oorzaak was,
maar moet wel aannemelijk maken dat dit het geval is. Verder kan het verzamelen van
aankoopbewijzen, gebruiksaanwijzingen, foto’s van het letsel, en doktersverklaringen kan
essentieel zijn om een claim succesvol te onderbouwen.
Daarnaast geldt er in Nederland een verjaringstermijn van drie jaar voor
productaansprakelijkheidsclaims. Dit betekent dat de claim moet worden ingediend
binnen drie jaar na het ontstaan van het letsel. Verder vervalt het recht op schadevergoeding tien jaar na het moment dat het product op de markt werd gebracht.
Ook dat beperkt de mogelijkheid om te claimen.
Rol van de producent en aansprakelijkheid
De producent is de primaire aansprakelijke partij in gevallen van
productaansprakelijkheid. Als de producent onbekend is, kan ook de importeur of de
verkoper aansprakelijk worden gesteld. Dit biedt consumenten de mogelijkheid om snel
actie te ondernemen, zelfs als ze niet precies weten wie verantwoordelijk is voor het
gebrekkige product. Dit werd ook benadrukt in de beschikking van de Rechtbank Noord-
Holland, waarin de rechter duidelijk stelde dat de consument recht heeft op
schadevergoeding wanneer bewezen is dat het product een gebrek vertoont dat redelijkerwijs niet verwacht kon worden.
Meer informatie over productaansprakelijkheid
Na het lezen van deze blog mag het duidelijk zijn: producenten dienen zorg te dragen voor
de veiligheid van hun producten en de consument heeft recht op een schadevergoeding
als een product gebrekkig blijkt en letsel veroorzaakt. Twijfelt u over het starten van een
productaansprakelijkheidsclaim, dan raden wij u aan contact op te nemen met een van
onze experts. Zij kunnen helpen met het verzamelen van bewijs en het indienen van een
claim, zodat de consument verzekerd is van een transparant schaderegelingstraject en de
bijbehorende compensatie. Voor meer informatie over productaansprakelijkheid, lees
onze andere blog op Stipt Letselschade

Bron: Stipt Letselschade, Leontien van Walsum